SVEDOK Internet



Broj 1132.

Poseta
5418660

Srpske mape pune krvi, patnje i stradanja

Svaki kupac – ktitor

Car Konstantin protiv Nikole Tesle

Vučiću će doći glave „moćni“ mangupi iz SNS

Šta Rusi hoće?


          Redakcija Pretplata Marketing Tekstovi tekst Iz starih brojeva Mali oglasi

Piše: dr Miodrag Miško Vuković, poslanik u Skupštini CG
Biranje prešjednika

       Nesporno da će ne samo političke procese u Crnoj Gori u 2018. godini, obilježiti redovni izbori za skupštine lokalnih zajednica, a posebno drugi, redovni dakle, izbori za predsjednika države.
       Pošto je predsjednik države nedavno raspisao izbore za skupštine opština u Beranama i Ulcinju, koji će biti održani 4. februara tekuće godine, poštujući zakonske obaveze, a postupajući u skladu sa Ustavnim ovlašćenjima, predsjednik Skupštine Crne Gore raspisao je redovne izbore za predsjednika države za 15. april 2018. godine. I to nije sve u ovoj godini.
       Predstoji obaveza održavanja, pa samim tim prethodno i njihovog zakazivanja, izbora u „preostalih desetak“ opštinskih sredina, što treba da se obavi u prvoj polovini godine.
       Crna Gora je, više nego je izvjesno, spremna za nove izborne izazove.
       Ipak, politički ambijent se u danima pred pomenute izbore radikalno, u pozitivnom mijenja, posebno kada su institucije u pitanju.
       Predate su liste za izbore koji će se za desetak dana održati u Beranama i Ulcinju. Očekuju se kandidati za predsjednika države. DPS će imati svog kandidata.
       Partija svjesna da do sada ostvareno nije i definitivno i nesumnjivo stabilno niti da je preraslo u aksiom.
       Do sada je DPS imao svog čojveka na toj zahtjevnoj funkciji. Njih trojicu. I kada je partija bila jedinstvena i poslije razlaza...Opozicija očekuje odluku DPS-a, ali izbleda više nego svjesna da je jedno priča koju priča i koju mora pričati u najavi svojih opredjeljenja i realnosti koja je više nego izvjesna kao epilog izbora za prvog čovjeka države.
       Jedan opozicioni lider je u crnogorskom parlamentu, u izlivima elementarne ljudske i političke iskrenosti, razočarano, emotivno, ali vidljivo depresivno saopštio da svađe u opoziciji ništa neće uticati na rezultat jer da opozicija izađe sa zajedničkim kandidatom, sa političkim ili nepolitičkim kandidatom, ili da izađe sa dva ili tri ili više kandidata u konačnom to ništa neće značiti jer će DPS i njegovi koalicioni partneri pobijediti i u jednoj i u drugoj i u trećoj varijanti pa da istaknu bilo koga kao onoga i za koga će ti politički subjekti stati.
       I nije samo politika u svojim klasičnim obrisima aktuelna ovih dana. Citav ambijent se pokušava prilagoditi želji prije svega opozicije da „konačno“ spase Crnu Goru.
       Vođeni valjda onim, kažu već standardom, kada su mediji posebno javni mediji u pitanju, „dajte mi SNN dva mjeseca osvojiću svijet“, odnosno da u savremenim međunarodnim odnosima prvo „idu informacije pa onda tenkovi da poravnaju teren“ što je nažalost ili na sreću tačno, tek opozicioni lideri silno insistiraju, a i oni koji stoje iza njih kao njihova logistika u intelektualnoj, istina skromnog kapaciteta, javnosti, medijskoj familiji, a posebno među tzv. ili navodnim nevladinim organizacijama, da se javni servis koji su vulgarno i nesumnjivo politički osvojili prošle godine, u naletu „da stvore demokratske uslove“ pred predstojeće parlamentarne državne izbore, direktno i javno ucjenjujući tadašnje rukovodstvo javnog servisa, mimo ikakve političke i ljudske logike, a posebno protiv zakonskih rješenja o samostalnosti te institucije, da promntno podnesu ostavke i da se instaliraju prihvatljiviji (!?) kadrovi na tim mjestima, zadrži u stanju da njime rukovode ti novi koji su otvoreno u sukobu sa zakonom i propisima države Crne Gore i u sukobu interesa.
       Parlament je vođen svojim nadležnostima ušao u postupak utvrđivanja odgovornosti za članove Savjeta RTCG koji obavljaju po više funkcija suprotno zakonu. To je izazvalo konstagnaciju pomenutih.
       Protestvuje opozicija ali „gle čuda“, posebno neke nevladine organizacije.
       I to one koje se od početka bave čistom politikom, koje su portparoli opozicionih partija, koje neskirveno prave predizborne kampanje za iste političke subjekte koje su se posebno iskazale sugerišući neskirveno ponašanje opoziciji kada je bojkot demokratskih institucija u pitanju itd, itd. No, to je osoben problem Crne Gore. Šest hiljada navodno nevladinih organizacija, a za njih, najfrekventnije i najprisutnije, a posebno poslije promjena u Savjetu RTCG, u udarnim političkim emisijama ove kuće, za one koje se bave čistom politikom i čiji vlasnici, lideri, privi ljudi imaju definitivne političke stavove koje RTCG uzima kao konačne, nesumnjive, one koje treba poštovati i koje su mjera ispravnosti, poseban problem što se „njihovi“ dovode u poziciju da im se propituje zakonitost položaja u upravljačkom tijelu RTCG i način njihovog ponašanja od koga bi se zastidio ne samo član neke partije nego i lider mnogih od njih jer su dobra upozorenja kako treba biti direktan i nesumnjiv u iznošenju posebno opozicionog stava. No, taj proces je u toku kao što su u toku mnogi procesi kojima rehabilitovana demokatska parlamentarna većina poslije parlamentarnog i političkog udara izvršenog prethodne dvije godine u mnogim oblastima nakaradne faktičke parlamentarne većine predvođene odmetnutim SDP-om napravila Crnoj Gori.


































































          Redakcija Pretplata Marketing Tekstovi tekst Iz starih brojeva Mali oglasi

Designed by Ivan Markovic - XENOX