SVEDOK Internet



Broj 1160.

Poseta
5580327

Ljudi danas žive daleko bolje nego što im se čini

Odgovor “zabranjenog”

Zašto niko neće sa Srbijom?

Ostavka, princip ili sujeta?

Dakle, „Svi Jevreji treba da umru!”


          Redakcija Pretplata Marketing Tekstovi tekst Iz starih brojeva Mali oglasi

Reagovanje - Veljko Đurić Mišina, direktor Muzeja genocida:
Sedam laži jače od istine?!

       Muzej žrtava genocida je institucija od posebnog nacionalnog značaja. Sve aktivnosti su transparentne što omogućava da svaki znatiželjnik može da vidi naš učinak.
       I da kaže šta misli o našim izdanjima, tribinama, dokumentarnim filmovima!
       Smeta nam neprimereno ogovaranje, površna i neutemeljena kritika, iznad svega podmetanje i laži bez pokrića.
       Tekst koji sledi je reakcija na jedan gotovo bezvredan tekst iz Zagreba koji su preneli nekoliko internet portala u Beogradu ne ulazeći u suštinu niti da zapitaju drugu stranu o čemu se radi.
       U prošlim vremenima novinari su poznavali norme u sastavljanju izveštaja o određenom događaju kome su prisustvovali.
       Današnji izveštači nemaju nikakve granice, nisu ni obavezni da prisustvuju zbivanjima, ali im podmetanja i izmišljanja dobro dođu kako bi njihov izveštaj bio gledan, slušan ili čitan.
       Na našoj, srpskoj strani primetno je radovanje negativnim i lažnim vestima koje dolaze s hrvatske strane, naročito ako su uperene protiv određenih ličnosti (o kojima u ovoj sredini postoje određeni mrzovoljni naboji bez pokrića).
       Beogradski portali, (Borba za veru, Stanje stvari) preneli su sa beznačajnog hrvatskog portala Dnevno.hr tekst Marina Vlahovića „Srbija konačno odustaje od mitomanije o Jasenovcu?“ objavljenog „11. rujna 2018. u 19,34“!
       Ne sporim pravo urednicima pomenutih portala da prenose tuđe tekstove. Sporim im prenošenje laži i podvale!
       Spočitavam im potrebu da radi razjašnjenja određenog važnog događaja upitaju drugu stranu!
       Elem, Odbor za Jasenovac Svetog arhijerejskog Sabora Srpske prav pravoslavne crkve, čiji je predsednik episkop pakračko-slavonski Jovan, i Muzej žrtava genocida, koga ja predstavljam kao direktor, već četiri godine zaredom organizujemo konferenciju pod naslovom „Novomučenici: Poliperspektive“.
       Prva je bila u Memorijalnom kompleksu „Donja gradina“ naredne tri u Srpskoj pravoslavnoj opštoj gimnaziji „Kantakuzina Katarina Branković“ u Zagrebu.
       Ovogodišnji skup je upriličen u petak 7. septembra! Ovo naglašavam jer je pomenuti Vlahović ustvrdio da je to bilo „u ponedjeljak 10. rujna“!!!
       Znači, prva laž!
       Episkop Jovan nije bio u jedinicama Jugoslovenske narodne armije 1991-1995. godine na teritorijama Hrvatske!
       Znači, druga laž!
       Na konferenciji nijedan od govornika nije pominjao brojeve stradalnika u Jasenovcu, a to se može uveriti i gledanjem video zapisa konferencije koji se nalazi u Muzeju žrtava genocida!
       Znači, treća laž!
       Na konferenciji nije bio dr Dragan Cvetković iz Muzeja žrtava genocida!
       Znači, četvrta laž!
       Istoričar Dragan Davidović je direktor Republičkog sekretarijata za vjere Vlade Republike Srpske, a ne Republike Srbije!
       Znači, peta laž!
       Vlahović tvrdi da je najavljen dugogodišnji zajednički projekat „Enciklopedija genocida nad Srbima, Židovima i Romima u NDH“.
       To je šesta laž!
       Najveća podmetačina pomenutog Vlahovića predstavlja sledeće tvrdnja:
       „Ovaj skup koji okuplja znanstvenike, predstavnike Srpske pravoslavne crkve, Vlade republike Srbije, kao i političke lider srpske manjine u Hrvatskoj, predstavlja pokušaj revizije vlastitih mitova o broju ubijenih Srba za vrijeme NDH. Nakon što su desetljećima svjesno širili mit o milijuna ubijenih Srba u NDH, svi najvažniji faktori velikosrpske propagande od Vlade Republike Srbije, Srpske pravoslavne crkve, pa sve do povjesničara i znanstvenika, odjednom, bez ikakve isprike, tvrde da se radi o ukupno 325.000 ubijenih Srba tijekom Drugog svjetskog rata.“
       Vlahović izbegava da kaže da su svi koncentracioni logori u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj bili pod upravom Ustaške nadzorne službe, a da Nemci nisu imali nikakve ingerencije nad njima.
       Istovremeno, svesno podmeće kad tvrdi da su u Beogradu postojala četiri koncentraciona logora jer ne pominje da su oni bili pod upravom nemačkog Gestapoa, a u kojima srbijanska vlast nije imala nikakve bitne ingerencije.
       Možemo i dalje s nabrajanjem Vlahovićevih laži i podmetačina...
       Ali, čemu to? Možda da privolim urednike srpskih portala da pročitaju tekst koji će preneti i da daju kratak otklon od laži i podmetačina?
       Ne!
       Vlahović je svesno prećutao nešto što je bitno, a bilo je izrečeno na konferenciji.
       Radi se, naime, o tri velika projekta. Kao direktor i glavni i odgovorni urednik svih izdanja Muzeja žrtava genocida govorio sam i obrazlagao s mnoštvom činjenica izdavački plan koji će se ostvariti kroz saradnju Arhiva Srpske pravoslavne crkve, Odbora za Jasenovac i Muzeja žrtava genocida.
       Prvi je kritičko izdanje četiri memoranduma Svetog arhijerejskog sinoda Srpske pravoslavne crkve upućenih 1941. i 1942. godine predstavnicima nemačkih vojno-okupacionih vlasti u Srbiji radi zaštite srpskog naroda od stradanja u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj.
       Posle uvodne studije o neprilikama u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj u prvoj godini njenog postojanja, slede memorandumi. Tekst će biti na srpskom, nemačkom i engleskom jeziku.
       Drugi projekat je objavljivanje ispovesti dr Krunoslava Draganovića koje je on pisao posle dolaska u Jugoslaviju 1967. godine. Posle navođenja osnovnih biografskih činjenica, pomenuo sam osnovne teme iz rukopisa.
       Naglasio sam da je deo Draganovićevih rukopisa već objavljen u Zagrebu, ali i naglasio da sam došao do prepisa nepoznatih njegovih dnevničkih beleški sa posebnim osvrtom na određene ličnosti političkog života među Hrvatima od 1918. do 1965. godine.
       Nisam pominjao odnose između pripadnika ustaškog pokreta, niti o bogatstvu, međusobnim obračunima…
       Treći projekat ima radni naslov „Enciklopedija genocida u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj“, planiran je kao višegodišnji posao koji bi trebalo da obavi nekoliko desetina istoričara, pravnika, statističara, demografa, ekonomista, istoričara književnosti, istoričara umetnosti...
       Posle moje kratke najave projekta, o detaljima je znatno više govorio Dragan Davidović.
       Nezavisna Država Hrvatska je (kao i Nemački Rajh) usvojila više rasnih zakona uperenih protiv Jevreja i Roma. Jevrejska i romska zajednica brojale su znatno manje pripadnika u odnosu na Srbe, kojih je po nemačkim procenama bilo oko 1.850.000 odnosno oko 30 odsto od ukupnog broja žitelja Nezavisne Države Hrvatske. Taj broj značio je da rasni zakoni nisu mogli biti primenjeni na njih. Stoga se ustaška vlast okrenula drugim merama koje se mogu okvalifikovati kao genocid. Genocid je vršen od prvog do poslednjeg dana postojanja te države, i na svakom delu njene teritorije.
       Enciklopedija genocida u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj predstavlja kapitalan projekat koji treba da započne formiranjem centralne redakcije. Potom treba formirate manje redakcije koje će se baviti uskim temama: zakonodavstvo, odnosno pravosuđe bez pravde (obznanjivanje brojnih naredbi, zakonskih uredbi i zakona), propaganda (novine, časopisi, knjige, zborovi, plakati, radio stanice), zločini (pojedinačni, hrupni i masovni), logorisanje i zatvaranje, proterivanje iz Nezavisne Države Hrvatske i interno preseljenje, prisilan rad, ekonomsko uništenje, odnarođavanje (zabrana nacionalnog imena, jezika, pisma, uništenje pisaćih mašina, rasturanje štamparija, uništavanje biblioteka i knjiga srpskih autora, preimenovanje imena naselja, ulica, trgova, institucija, uništavanje spomenika, promena nastavnih programa u obrazovnom sistemu…), uništenje Srpske pravoslavne crkve (nasilno rimokatoličenje, pljačka i uništavanje imovine, pokretnog i nepokretnog istorijskog blaga, proterivanje i ubistva sveštenoslužitelja, nasilno stvaranje Hrvatske pravoslavne crkve…).
       Enciklopedija treba da sadrži odrednice o izvršiocima, formama i načinu izvršenja totalnog genocida nad Srbima, Jevrejima, Romima i svim onim koji su bili protivnici ustaše vlasti i takve Nezavisne Države Hrvatske.
       Enciklopedija treba da ukaže na činjenicu da su svi pripadnici srpskog naroda (od nekrštenog deteta u kolevci do staraca) u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj bili obuhvaćeni bar jednom od navedenih genocidnih mera.
       I na kraju, enciklopedija treba da, na jednoj strani, pokaže da se ne može govoriti o genocidnosti celog hrvatskog naroda, mada se može govoriti o stvaranju genocidnog raspoloženja u jednom delu tog naroda. Istovremeno, na drugoj strani, može se govoriti i tvrditi da su Srbi, Jevreji i Romi bili na udaru genocidnih mera i da su doživeli genocid od kog se nikada neće oporaviti.
       PS:
       Želim da upitam urednike portala u Beogradu: Zašto nasedate na podmetačine u jednom tekstu na hrvatskom portalu i dokle ćete da potcenjujete projekte institucija Srpske pravoslavne crkve i Muzeja žrtava genocida?
       Veljko Đurić Mišina,
       muzejgenocida.rs












































































          Redakcija Pretplata Marketing Tekstovi tekst Iz starih brojeva Mali oglasi

Designed by Ivan Markovic - XENOX