SVEDOK Internet



Broj 1198.

Poseta
5822671

Gospođa Sonja Licht, „king maker“ ili „gospodarica lutaka“

Govorite li drugosrbijanski?

Ti javni izvršitelji su privatna, legalizovana mafija Aleksandra Vučića i ove vlasti

Tunel na kraju svetla

Mafijaške “kombinacije” i “ugrađivanje” kod mene nikad ne prolaze


          Redakcija Pretplata Marketing Tekstovi tekst Iz starih brojeva Mali oglasi

Piše: dr Miodrag Miško Vuković, poslanik u Skupštini CG
Spašavanje „troprstaša“

       U Crnoj Gori završeno suđenje vijeka. Viši sud u Podgorici odlučio u procesu „pokušaja terorizma“. Poslije skoro dvije godine javnog suđenja, jer je čitav tok sudskog postupka prenošen i na državnoj televiziji ali i na drugim medijima zainteresovanih za ovaj proces, presuđeno akterima ovog vanrednog važnog događaja.
       Sud je, kako kažu neki, stisnuo petlju i ispoštovao zakon koji ga obavezuje. A sve se radilo da se desi po onoj narodnoj tresla se gora rodio se miš ili pojela maca.
       Na efektivne kazne zatvora osuđeni svi osumnjičeni, njih skoro dvadesetak. Neko je bio i u trenutku donošenja presude dostupan pravosudnim organima Crne Gore, a nekome je od početka suđeno u odsustvu.
       Sa jednim brojem njih je vođena „distancirana korespodencija“. Dvojica državljanja Rusije avanzovali najteže kazne. 15 i 14 godina efektivnog zatvora. Ali su svo vrijeme bili nedostpuni pravosudnim organima.
       Visoki funkcioner bezbjedonosnih službi susjedne Srbije, treba reći bivši, osuđen na osam godina efektivnog zatvora. Za Crnu Goru, a i ukupnu javnost ipak najvažnije da je Sud odlučio da dvojicu lidera tzv. DF-a osudi na po pet godina zatvora...
       A šta se sve pokušavalo u prethodne dvije godine?
       Pokušalo se sprdati sa samim procesom. Nijesu prestajali pokušaji njegovog kompromitovanja. Te sve je izmišljeno, te sve je naručeno, te ti ljudi ne postoje. Koliko napora da se dokaže da rusi agenti GRU-a kao prvooptuženi u ovom procesu uopšte ne postoje i da je sve to izmišljotina crnogorskih sudsko-političkih struktura.
       Ućutao je i predsjednik Srbije koji je dan dva po otkrivanju afere u oktobru 2016. godine, javno govorio da je zapanjen drskošću i žestokim namjerama kolovođa ovog kolokvijalno nazvanog državnog udara u Crnoj Gori.
       Samo on zna, ali ni ostali nijesu mutavi pa da ne mogu lako prepoznati iz kojih razloga je to uradio, on je učutao. I ne samo da nije ponovio ni jednom više ono što je rekao na samom početku čitavog događaja već je primao „osuđene Srbe“ iz Crne Gore.
       Fotografisao se sa liderom Srpske nove demokratije koji je u susretu sa njim pošto mu je izrečena presuda ali nije određen ni njemu ni ostalima pritvor niti je poslat u zatvor iako je presuda nepravosnažna, direktno zatražio da Srbija prekine diplomatnske odnose sa Crnom Gorom jer su izloženi najstrašnijem maltretiranju njegovi sunarodnici u Crnoj Gori.
       Donešena je prvostepena presuda. Podignute su bile tenzije. One ni danas nijesu potpuno eliminisane ali su relativno podnošljive. Lideri tzv. DF-a, su prijetili da će se ne samo oni nego kompletna, valjda, rukovodstva njihovih partija za trajno zabarikadirati u prostorima Skupštine Crne Gore. Prijetili su da im ne pada na pamet ako im bude određen zatvor da u isti idu. Ništa od toga.
       Istina, ređe su prisutni na sjednicama Skupštine Crne Gore đe pokrivaju mjesta poslanika. I retorika, kad je već o tome riječ, onih njihovih partijskih istomišljenika koji redovno dolaze na sjednice crnogorskog parlamenta je blaža bar koliko.
       Istina, jedan od osuđenih, a pomenuti predsjednik NSD je na premijerskom satu vrlo opasno govorio i poslao poruku da su do presude režim u Crnoj Gori za njih, posebno vlast, a naročito predsjednik države Crne Gore i istovremeno predsjednik DPS bili politički neistomišljenici i neprijatelji kada su od trenutka presuđenja oni za njih postali krvnici?!
       Znači li to da su svi koji drugačije misle i prihvataju legitimnu presudu Višeg suda u Podgorici u pomenutom postupku sebe pretvorili u hodajuće mete za ove ostrašćene nacionaliste i anticrnogorce. Ovih dana se desio i incident koji govori više od bilo čega drugoga. Pomenuti lider je bio u službenom, koje je dobio od Skupštine Crne Gore na korišćenje zajedno sa svojim vozačem takođe osuđenim u pomenutom procesu. Toga dana je igrano finale crnogorskog kupa između Lovćena sa Cetinje i Budućnosti iz Podgorice. Nekoliko hiljada Cetinjana je došlo da na stadionu pod Goricom bodri svoje. U jednom trenutku je pomenuto vozilo sa pomenutim dvojcem u njemu presjeklo kolonu navijača cetinjskog kluba. Auto se zaustavilo iz auta je izašao vozač i nevjerovatno nekontrolisano počeo da provocira većinom mlade ljude sa Cetinja dižući tri prsta prema njima. Kada su Cetinjani vidjeli sa kim imaju posla krenuli su da ostvare neposredan kontakt sa junacima. Jedan iz pomenutog dvojca je odmah ušao u auto i zaključao i sebe i svog predsjednika. Isprovocirani navijači su sav svoj bijes iskalili na automobilu koje je vlasništvo države Crne Gore. Policija je spašavala „troprstaše iz automobila“.
       Danima posle toga krenule su poznate politikanske i manipulatorske igre. Te predsjednik Nove srpske demokratije ne mrzi Cetinjane ali su oni - sirotinja i zavedeni ljudi. Dodao je da Crna Gora nije njegova država, a posebno da nije njegova crnogorska vojska sve dok služi antisrpskom režimu.
      
       Simbol „tri prsta“
      
       I stvarno, malo malo pa ispoljavanje srpskog nacionalnog ponosa mora biti garnirano podizanjem tri prsta. To je znak raspoznavanja nesumnjivih pripadnika ovog naciona od 1990. godine pa na ovamo.
       A oni koji znaju znanje po ko zna koji put upozoravaju i troprstaše i one ostale „da je pozdrav sa tri prsta stari ne samo srpski pozdrav. Da vodi porijeklo iz IV vijeka nove ere, kada još nije bilo pravoslavlja, u vrijeme Svetoga Meletija Antiohijskog, a koristio se u toku borbi hrišćana s arijanskim jereticima, te da su ga tokom XX vijeka koristila njemačka vojska, kao i oružane snage NDH, i sam Ante Pavelić, a kopirajući SS-ovce, ovaj pozdrav osim Ustaša, preuzeli su i ostali fašisti i nacisti širom Evrope“.
       Zato upozoravaju ovi koji na ovo podsjećaju ostaje nejasno zašto su taj pozdrav do danas zadržali samo pripadnici srpske nacionalne zajednice i zbog toga kako manipulativno govore njihovi „lideri u drugim sredinama“, bar većina od njih, u ovim vremenima u tim sredinama se bore da im ne stave „žute trake“.
       Svoj stav su saopštili i drugi oko suđenja. I Rusi kroz jedan oficijalan komentar i ništa više. Ni susjedi Crne Gore se ne oglašavaju. Reagovali su iz Međunarodne zajednice. Reagovao je potpredsjednik SAD-a Tviterom, izjavom na svom nalogu. Reagovala je i amabasada SAD u Podgorici na isti način, reagovao je i ministar u Vladi Velike Britanije opširnom izjavom. Sa sve tri adrese pozdravljena hrabrost i profesionalnost crnogorskog pravosuđa uz ocjenu da Crna Gora treba nastaviti da objektivno, snažno i odlučno reaguje na ova i slična dešavanja. Istina, državni sekretar za vanjske poslove Amerike je nekoliko dana kasnije sa svog Web sajta skinuo vlastitu izjavu. Znalo se i zbog čega slijedio mu je susret sa visokim zvaničnicima Rusije u samoj Rusiji „pa ne bi da ih ljuti“. Sreo se sa njima ali nalog nije vratio. Ali zato „Amerika u Crnoj Gori“ njena ambasada u Podgorici je objavila, ostavila i dan danas je na istom mjestu svoj stav o ovom suđenju. Ni britanski ministar se nije nešto „potresao“.
      
       Igra se „Žikino kolo“
      
       Sve u svemu u Crnoj Gori je zakazalo proljeće bar na početku ali zato je tu politika u svim varijantama da sve nadomjesti. Kiše padaju svakodnevno ništa od sunčanog mjeseca maja. Hladno je. Ali je zato toplo, a poprilično i vruće na političkoj sceni. Konsolidacija na opozicionoj sceni makar podrazumijevala i stvaranje novih partija sa novim idejama, sa novim političkim ponudama nikako da se desi. Cak ni da započne. I dalje se dešava jurenje vlastitog repa. Igra se najčešće Žikino kolo iz koga iskačku oni koji su prethodno u isto ušli pokušavajući da srpskom nacionalnom pitanju koje u Crnoj Gori pojedini tumače kako hoće i kako im se hoće, nešto politički ušićare, prethodno u isto se hvatajući sa kalkulacijom da im to može biti dobar izbor. Na žalost dešavanja u okruženju ne pomažu da se još jače stabilizuje situacija u Crnoj Gori koja je sve rezistentnija i na ova dešavanja.
      
       Državna nezavisnost
      
       Crna Gora je obiljuežila prethodnih dana 13 godina svoje državne nezavisnosti. Crna Gora je proslavila 13. godina nezavisnosti uvjerena da joj budućnost pripada, a da li će u Evropsku uniju ući do 2025. godine, kako računa i kakva bi bila posledica i „božije pravde“ zainhteresovana je ali i svjesna da ono o čemu se sama ne pita će biti „kako biti mora“.
      
       Oproštajni izveštaj EK
      
       U Izvještaju za Crnu Goru i pohvale i kritike. I ovom izvještaju Crna Gora, u principu, ocijenjena dobrim ocjenama ali vidljivo umjerenijim od, na primjer, prošlogodišnjeg izvještaja. Dominira ocjena o tzv. blagom napretku u mnogim oblastima. Prate je ocjene o zaostajanju Crne Gore u reformskim zahvatima u pojedinim, može se slobodno reći već za Evropu „standardnim“ oblastima. Izvještaj u Crnoj Gori takođe dočekan na očekivan način. Sa jedne strane zbog činjenice da je ovo posljednji izvještaj Evrpske Komisije u ovom mandatu (u međuvremenu izabran novi Evropski Parlament i slijedi izbor nove Evropske komisije), sa druge strane zbog činjenice da i sama Evropa u velikim, da se ne kaže teža riječ, problema.
       Izvještaj pun i osvrta na pojedinačna, očigledno za Evropsku komisiju interesantna, dešavanja u državi. I ovoga puta su najosjetljiviji posmatrači iz Evrope crnogorskih dešavanja, kada su u pitanju stanje i procesi u medijima, nevladinom sektoru, naročito u jevnom servisu.
       Očekivano nijesu izostali prigovori i same Crne Gore koji potenciraju činjenicu da je Izvještaj sačinila odlazeća evropska administracija, a promovisala javno evropska politička rukovodeća struktura na kraju svog mandata. Ono što je uočljivo da su izvještaji za ostale zemlje Zapadnog Balkana sličnog karaktera.
      
       Severna Makedonija
      
       Istina, Izvještaj o postignutom u sada već Sjevernoj Makednoji pun pohvala za napore učinjene u ovoj zemlji i pozitivnih ocjena za urađeno posebno u konsolidaciji decenijama zategnutih odnosa sa susjednom Grčkom. Očekivano. Pohvale upućene i dešavanju u Albaniji iako baš činjenica da se u toj državi već mjesecima, bar kada je Balkan u pitanju, održavaju neprekidno, skoro pa svakodnevno, vrlo masovne i vrlo radikalne demonstracije opozicije protiv aktuelne vlasti sa obilježjima čak i revolucionarnih dešavanja.
      
       Evropa (opet) govori francuski!
      
       Cinici kažu kako bi u nekom sličnom izvještaju odlazeće Evrpske komisije prošla Francuska imajući u vidu sve probleme kroz koje prolazi ova država, posebno činjenice da žuti prsluci „ne patišu“.
       Ali Francuska je davno obezbijedila uslove da se o njoj ne prišu izvještaji već da ona preko svojih ovlašćenih piše zvanične stavove Evropske Unije o drugima.
       U zemljama Evropske Unije u međuvremenu obavljen i izbori za novi evropski parlament. Došlo je do preslaganja u strukturi ove moćne institucije. Međutim, nije se desilo ništa za jedne apokaliptično, a za druge konačno, a što su mnogi sa razlogom ili ne najavljivali kao izvjesno. Nije pobjedu odnijela evropska desnica iako je u borbi za evropska poslanička mjesta odnijela pobjedu u jednom broju evropskih država. Među njima najvažnije u Italiji. Najveći broj mandata odnijele su stranke narodnjaka i socijalista, pri čemu su ojačale i to snažno blokovi liberalne političke provenijencije. Krenuo je proces konstituisanja nove evropske komisije i drugih organa, očekivanim redom.
       Već na samom početku nesporazumi među glavnim igračima na evrospkoj političkoj sceni, posebno oko podrške prvom čovjeku Evropske komisije. Onaj o kome se skoro pa sa sigurnošću govorilo da će biti novi predsjednik Evropske komisije za jedne je nedovoljno politički iskustan za tako značajnu funkciju, a za druge neispunjava uslov da mora govoriti ne više stranih jezika nego da obavezno jedan od njih mora biti i francuski jezik.
       Da li je to u najavi, poslije izvjesnog izlaska Velike Britanije iz Evropske Unije, najave politike vraćanja fransuskog jezika, treba priznati sada potisnutog u međunarodnoj komunikaciji, na veliku političku scenu.
      
       Suze Tereze Mej
      
       Kada je u pitanju Velika Britanija stvari nikako da se dogovorom dovedu do kraja. U britanskom parlamentu frekventna, neuobičajeno česta, zasijedanja na pitanju Bregzita. Saglasnost nikako da se postigne između dva konfrontirana bloka pristalica i protivnika ove politike Velike Britanije. Naprotiv stvari su se do te mjere zakomplikovale da je osjećajući definitivno nemoć da izađe iz ovoga vrzinog kola premijerka Velike Britani jpodnijela je odnijeti ostavku na svoju funkciju. Uradila je to obraćajući se javnosti pri čemu je zadnje rečenice te svoje izjave izgovorila - grcajući u suzama. A produžavani su rokovi, iskazivano razumijevanje sa obje strane i Britanske i Evropske Unije ali za sada se ne nazire očekivani planirani mirni epilog ove političke odluke britanskog naroda iskazanog na referendumu čija se organizacija i rezultati i u samoj Britaniji sve više dovode u pitanje posebno njihov legitimitet.
       Kako god Evropa je ušla sa 28 zemalja članica Evropske Unije i u ove izbore i iz njih izašla, a da li će sljedeće dočekati sa itim brojem članica teško je reći.
      
       Ništa od proširenja EU?!
      
       Ne samo da se zakomplikovalo oko same Velike Britanije i njenog odnosa sa državama Evrope sa evropskog kontinenta nego i proces proširenja Evropske Unije postaje sve više i javno upitan. Mnogi upozoravaju da Evropa ima toliko vlastitih problema da nije spremna se širiti primajući u svoj sastav i istorijski problematične države posebno one sa Zapadnog Balkana u svoj sastav.
       Prije neki dana na jednoj strukovnoj konferenciji međunarodnog značaja u Crnoj Gori slovenački predsjednik kao gost tog skupa nije puno razmišljao da javno saopšti da Evropska Unija nema namjeru povećavati broj svojih članica pominjući pri tom pet, 10 pa i 15 narednih godina. To bi trebalo da djeluje obeshrabljujuće za pomenute zemlje posebno one koje iskreno rade na sebi i svoju budućnost nesumnjivo vide u sastavu evropskih, demokratskih država i naroda, teže evropskim i evroatlantskim integracijama.
       Međutim, Crna Gora je još ranije saopštila iz usta svojih zvaničnika, pri tom bila žestoko kritikovana ne samo od vlastite opozicije nego i nekih iz Evropske Unije, da ne radi na sebi, da ne radi na demokratizaciji svog crnogorskog društva po svim osnovama zbog toga što je to uslov za ulazak u Evrpsku Uniju već da to čini zbog kvaliteta života i standarda svojih građana.
       Kako sada te ocjene dobijaju na važnosti. Sada su svi ućutali. I oni koji su se iskreno plašili iskrenosti Crne Gore kada je njena evropska budućnost u pitanju kao i oni manipulatori koji svo zlo vide inače u Evrpskoj Uniji, u zapadnoj demokratiji i zapadnim vrijednostima i koji otvoreno namiguju i ne samo namiguju prema alternativi, prema dogmatizmu, nacionalizmu koji se nalazi s druge strane političkog plota.
      
       Pad Kurca, poraz Ciprasa
      
       Procesi u Zapadnoj Evropi kategorijalno nezaostaju za procesima na Zapadnom Balkanu. Razlika je jedino što su to procesu u i između nesumnjivo demokratskih država, ali ništa drugačije. U Austriji pala Vlada. Prethodno neko dobro pripremljen instruisan određen da sve pripremi, javnim objavljenim snimkom kompromitovao austrijskog vicekancelara da šuruje sa Rusima. Bruka pukla. Vicekancelar podnio ostavku. Kancelar Austrije izbacio iz Vlade sve dojučerašnje saradnike iz stranke Slobode kompromitovanog vicekancelara. U Vladu uveo tehnokrate i nestranačke ličnosti. Ali desila se kontra. Kao na „prateru“ u Beču u zlatnim danima austrijskog fudbala. Poslanici Slobode sa ostalima zamahnuli i smijenili austrijsku vladu ne razmišljajući o širim nacionalnim i građanskim interesima Austrije što im je prigovorio „iznenađeni“ kancelar. I Austrija mora da ide na vanredne parlamentarne izbore.
       Slično nešto dešava se i u Grčkoj. „Siriza“ vladajuća partija predsjednika Vlade Grčke Ciprasa žestoko poražena na izborima za Evropski parlament. Vanredne parlamentarne izbore Cipras je raspisao izbore koji će biti vrlo brzo u julu mjesecu tekuće godine, uvjeren da će ponovo osvojiti većinu jer je to zavrijedio učincima njegove vlade u perethodnom periodu.
       Eto, trese se i stara demokatska Evropa, a ne vazda trusni nikad umireni prostor kome kao Damaklov mač nad glavnom visi opasnost da stvarno postane bure baruta. Posebno u ovim vremenima globalnih ne samo političkih poremećaja. Juče, konflikt SAD-a i Sjeverne Koreje. Poslije toga nesporazumi SAD-a i Kine pa SAD-a i Japana i stalne tenzije između SAD-a i Rusije. „Pa kud ćeš više“ rekao bi mudri čovjek u Crnoj Gori.






















































































          Redakcija Pretplata Marketing Tekstovi tekst Iz starih brojeva Mali oglasi

Designed by Ivan Markovic - XENOX